Wesz ludzka

    Podobnie jak pchły, także i te niesympatyczne owady żyją na ssakach. Wesz jednak w porównaniu z pchłą jest znacznie silniej związana ze swoim żywicielem. Toteż w tym przypadku możemy śmiało mówić o właściwym, w całym tego słowa znaczeniu, pasożytnictwie zewnętrznym. Wszy bowiem cale swe życie przebywają na swoim żywicielu nie opuszczając go ani na chwilę, na nim też przechodzą swój cykl rozwojowy. Zmiana budowy odnóży umożliwia pasożytom mocne trzymanie się i sprawne łażenie po włosach i odzieży żywiciela. Spłaszczony kształt ciała wszy, drobne jego wymiary i mocne przytwierdzenie owada do włosów i włókien odzieży sprawia, że trzeba stosować specjalne metody dla pozbycia się tych wielce niemiłych pasożytów. Proste bowiem Środki, jak mycie się czy pranie, nie usuną dręczących nas owadów. Podobnie mocno przyklejone są jaja wszy do włosów czy włókien odzieży. Jaja opatrzone grubą i mocną skorupką, chroniącą je przed uszkodzeniem, przystosowane są do warunków, w których następuje ich rozwój. Z jaj tych wychodzą larwy, podobne do dorosłego owada, które po trzykrotnej wylince przeobrażają się w formy dorosłe, przy czym sposób odżywiania się larwy niczym nie różni się od sposobu żerowania wszy dorosłej.